دلم تنگ است برای گریه ی معصوم باران خورده لبخند

دلم تنگ است برای دیدن رویای یک کودک کنار بوته زاران

دلم تنگ است برای دیدن لبخند بی دردی

دلم تنگ است برای دیدن افسوس روزهای بی یاران

دلم افسوس نمی داند کجایش اشیانه خواهد بود

لب چشمه ؟کنار دشت؟ سر یک کوه ؟یا میان بی دردان!

www.khodemoni.org

اومدم بنویسم بعد چند وقت،خواستم خیلی ادبی بنویسم ،گفتم که چی؟؟بگذار یک کم از درد دلها بنویسم،نمیدانم شاید از بس قافیه جور کردم فکر میکنم جز این نباید باشه وحرفهای دلت را هم حتما باید قلنبه سلنبه بزنی وپشت هزار تا ایهام واستعاره قایمشون کنی !!

این انشا نیست،نثر ادبی نیست،اصلا چیز خاصی نیست ولش کن،فقط ۱۰دقیقه از یک مکالمه تلفنیه همین!!

من:سلام ...جان

اون:سلام خوبی تو

من: ممنون توخوبی...(بگذریم از احوالپرسی ها ویک سری حرفهای حاشیه ای برسیم به مطلب مربوط به اینجا)

من:گفتی 67 تومان تا حالا جمع شده

اون:اره

من:حالا چی کارکنیم ،قراربود یخچال بخریم که گفتی خریدن برایش

اون:حالا بیشترین نیازش نیازپولیه خرج خورد وخوراکش ولی ما باید یک چیزی بخریم بیشترین نیاز این طوری اش یک وسیله مثل پنکه وکولره ،خونش بری از گرما خفه میشی نمیدانم چه جوری تحمل میکنه!

من: (تو خانه خنک نشسته بودم وداشتم چایی گرمم را فوت میکردم!)نه ما نمیتونیم باید حتما یک چیزی بخریم ،راستی تو خونه این خانم رفتی؟چی کم داره؟یک چیز مهم واساسی بگو که زندگی بدون اون برایش سخته؟

اون: والا چی بگم، همه زندگی اش یک اتاق 12 متریه که تازه یک سروسامانی بهش دادیم قبلا که خرابه بود هیچی نداشت،زن باابروییه،کسی که تو این سن وسال میره سرویس های بهداشتی بهشت زهراراپاک میکنه تا دستش جلو نامردها دراز نباشه با ابروئه دیگه،حتی دخترشم نمیدانه که توچه سختییه(بیچاره اونم هزارتا مشکل داره) میگه مامان چند وقتی حداقل یک تیکه گوشت بپز سوء تغذیه میگیری ها....توی چشم هایش نگاه نمیکنه که یعنی ندارم میفهمی!!فقط میگه چشم ....همین!

من:راستی میتونیم عکس بگیریم ازشون؟(هنوز حرفم تمام نشده بود پشیمان شدم از زدنش)

اون:نمیدانم....شاید....یواشکی!

من:نه اصلا نمیخواهم نباید میگفتم اصلا درست نیست،من میخواستم بچه ها...بهتره ادرسی،شماره تلفنی..؟

اون:تلفن نداره که دلت خوشه!شماره دخترش را میدهم

من:باشه همان خوبه،راستی اگر این خانواده زیاد نیازمند نیست یک خانواده دیگه پیدا کنیم!!

اون:باشه بزار ببینم از کمیته امداد یک خانواده که عکس گرفتن برایشان مشکلی نباشه...یعنی دیگه کارازاین حرفها گذشته باشه!!

من:(داشتم از خجالت حرفی که زده بودم میمردم)نه قول دادیم به این خانم ولش کن

(همان جا بود که تو دلم هزارتا فحش دادم به خودم وگفتم اخه دیوانه یک لحظه فکر کن،دوست داری ازبدبختی تو عکس بگیرن تا همه ببینن!!میخواهی کمک کنی کمک کن،دیگه چرا غرور یک مسلمان ابرودار را به چندغاز میفروشی؟؟!!

اینهارا میگفتم ولی باز یک فکری ذهنمو پر میکرد..خوب یعنی چه جوری میشه ثابت کرد؟ کاش قول نمیدادم،همان شیرخوارگالهی،بهزیستی ،جایی پول واریز میکردیم،فرقی نداره....البته به حال من

خانم...اقای.... هم یک کاری میکنن بالاخره....خدابزرگه!!!